شبکـــه‌ی تارعنکـــبوتـــی رنگــین به روایت ســـاســـان م. ک. عــــاصـــی


۱۳۸۷ مهر ۱۵, دوشنبه

دعوت به تماشای یک قصه‌ی جان‌دار

دل‌تان برای دیدن شاهکاری مثل Pan’s Labyrinth تنگ نشده؟

البته شاید اصلاً ندیده باشیدش... (خب! می‌خواهید اول بروید ببینید دل‌تورو چطور روی صندلی میخکوب‌تان می‌کند و یک داستان فانتزی حیرت‌انگیز را استادانه می‌چسباند روی یکی از صفحات خونین تاریخ بعد برگردید... وگرنه، بیایید پاراگراف بعدی...).

هوس یک فیلم دلنشین نکرده‌اید؟ با یک روایت استادانه، چند قصه‌ی گیرا و تصاویری جذاب و یک دخترکوچولوی بی‌نهایت دوست‌داشتنی...؟ خب، تا دیر نشده بروید از هرجا شده The Fall را گیر بیاورید و ببینید...

از اینجا کمی Spoiler alert می‌گیرد!

حتماً شما هم وقتی بچه بودید بدتان نمی‌آمد داستان‌ها باب میل‌تان تغییر کند... راست‌اش،‌ بچگی که چه عرض کنم، من همین الآن‌اش هم دست از این آرزو برنداشته‌ام. خب،‌ هیچ‌وقت بزرگترین آرزویم این نبوده که کایوت بتواند رودرانر را بگیرد، اما گمان‌ام ده باری آرزو کرده باشم آرتاکس، اسب آتریو، نمیرد. «نیروی اهریمنی‌اش» هم که تمام شد بدم نمی‌آمد بروم یقه‌ی پولمن را بگیرم که کمی آخرش را باب میل‌ام تغییر بدهد. این روزها هم که آخر The Mist شده دق بزرگ‌ام؛ حاضرم به قیمت بی‌آبرویی دارابونت هم شده کمی پایان خوش به آن اضافه کنم... باید اعتراف کنم با خودم هم کم درگیری ندارم. گمان‌ام چهار پنج‌تایی داستان باشند که دوست دارم کمی خوش‌خوشان‌تر تمام بشوند،‌ اما، حیف، با خودم نمی‌توانم کنار بیایم... شاید برای همین هم یک‌آن توانستم چرایی ِ بداخلاقی "روی" را بفهمم...

یادم رفت "روی" را معرفی کنم... روی واکر را توی The Fall می‌بینید. یعنی اگر دل‌تان قصه‌ای را بخواهد که باب میل مخاطب‌اش تغییر می‌کند، حتماً سراغ The Fall خواهید رفت...

از اینجا به بعد شاید به شدت نیاز به Spoiler alert داشته باشد، طوری که توصیه می‌کنم علی‌الحساب نخوانیدش... به اندازه‌ی کافی این روزها برچسب "فیلم و داستان لو بده" به‌م چسبیده؛ اندازه‌ی یک ژنرال پیر!

راست‌اش هیچ‌وقت جرٱت نوشتن نقد فیلم نداشته‌ام. اصولاً حتی نوشتن درباره‌ی فیلم‌ها هم برایم سخت است. الآن هم اگر هیجان‌زده نبودم احتمالاً نمی‌توانستم چیزی بنویسم... اما The Fall بدجور به وجدم آورد. آدم باورش نمی‌شود این دومین فیلم کارگردان‌اش باشد ـ هرچند، از زبردستی فیلمنامه‌نویس‌هایش هم نباید گذشت؛ یعنی نمی‌شود گذشت. وقتی چند نفر بتوانند این‌طور قصه‌ی یک دختربچه‌ی شیطان و یک بدلکار دل‌شکسته‌ی خودکُش (!) و پنج قهرمان عجیب و غریب و چندین آدم ریز و درشت دیگر را این‌طور به هم گره بزنند، آن‌هم از روی قرن‌ها و خیال‌ها و دور تا دور کره‌ی زمین،‌ واقعاً نمی‌شود بدون دست‌مریزاد گفتن و برداشتن کلاه از سر و دست زدن از کنارشان گذشت. کارگردان هم که جای خود دارد...

دیدید با چه ظرافت و شوخ‌طبعی‌ای بین واقعیت و خیال حرکت می‌کرد داستان... اگر همین حرکت‌ها نبودند پذیرفتن تغییرات داستان برای مای بیننده سخت و،‌ حتی شاید، غیرممکن نمی‌شد؟ وقتی Bandit (فقط با همین لقب معرفی می‌شود) از دل قصه‌اش رو می‌کند به الکساندریا و می‌پرسد خواندن بلد است، دیگر قبول کردن اینکه الکساندریا از کیسه‌ی والاس بیرون بیاید و گروه را نجات بدهد چندان سخت نیست. اصلاً همین وارد شدن الکساندریا (شاید بهتر باشد بگویم، به زور وارد شدن الکساندریا) خودش به اندازه‌ی کافی محشر نبود؟

خیلی از بچه‌ها دوست دارند آخر قصه‌هایی که می‌شوند را تغییر بدهند. توی فیلم‌ها هم کم ندیده‌ایم بچه‌هایی که با خواهش و تمنا از قصه‌گوشان می‌خواهند فردا شب خرس کوچولو کمی قوی‌تر بشود...

الکساندریا هم یکی از همین بچه‌هاست، اما کمی با بقیه فرق دارد. وقتی می‌بیند قصه‌گو باب‌میل‌اش رفتار نمی‌کند، خودش دست به کار می‌شود. جالب نیست اینکه وقتی راوی (بگوییم مولف؟) دارد می‌میرد مخاطب وارد قصه می‌شود تا هم قصه و هم راوی را نجات بدهد؟ آدم را جاهای دوری می‌برد این قضیه...

فکر می‌کنم به همه‌ی کسانی که زمانی فکر می‌کردند کار ادبیات تمام شده و یک‌هو دیدند کالوینوی کبیر بلند شد و یقه‌ی مخاطب را گرفت و با هزار کلک و به زور دگنک هم که شده بردش توی داستان... یا انده‌ی اعظم که باستیان بالتازار بوکس را گرفت و کشید توی کتاب‌اش تا سرزمین رویاها را نجات بدهد... الکساندریا هم، البته بدون هیچ اجباری، خودش دست به کار می‌شود؛ وقتی حاضر است تن به دزدی بدهد تا باقی قصه را بشنود، برایش کار سختی نیست برود چند دقیقه توی کیسه کنار والاس بنشنید و یک‌دفعه و بی‌مقدمه بپرد بیرون و یقه‌ی راوی را بگیرد و تا پایان دلخواه‌اش را نشنود ول‌اش نکند... الکساندریا، گمان‌ام، بتواند لقب مخاطب محبوب ادبیات اواخر قرن بیست را بگیرد اگر بیشتر از این دیده شود. (راستی هم، چرا هیچ چیزی درباره‌ی این فیلم جایی در این مجازستان فارسی درندشت نیست؟ دست‌کم تا آنجا که من دیدم فقط فحش و فضیحت بود (البته نه به این شدت!) برای کارگردان خوش‌قریحه‌اش "تارسم سینگ" به خاطر فیلم «جنگ خدایان» که قرار است بسازد!)

خب... واقعاً دل‌ام می‌خواهد خیلی بیشتر راجع به این فیلم بنویسم، اما همان‌طور که گفتم خیلی جرٱت درباره‌ی فیلم نوشتن ندارم؛ هرچند، حاضرم چند ساعتی درباره‌اش حرف بزنم! همین بازی تغییر داستان به میل الکساندریا برای یک ساعت وراجی کافی است. تازه از سکانس محشر پایانِ قصه هم چیزی نگفتم. وقتی الکساندریا آن‌طور اشک می‌ریخت و به روی التماس می‌کرد قهرمان‌هایش را نکشد چند لحظه‌ای از روی متنفر شدم... اما یک لحظه خودم را جای او گذاشتم (گفتم که چندین بار با خودم همین درگیری را داشتم) و دیدم آدم گاهی وقت‌ها دل‌اش می‌خواهد از شخصیت داستان‌هایش انتقام بگیرد. گاهی زندگی آن‌قدر اعصاب آدم را خراب می‌کند که نمی‌شود به هیچ پایان دل‌خوش‌کنکی دل خوش کرد... این مبارزه‌ی الکساندریا با اندوه روی، جنگیدن‌اش برای پایانی دلخواه و میل روی به سقوط، دو تا سیگار آتش به آتش روی دست‌ام گذاشت!

واقعاً دل‌ام می‌خواهد باز هم بنویسم. از آغاز جذاب ماجرا (کاغذی که روی پای روی افتاد) تا آخرین کارتی که کارگردان رو کرد: بدل‌کارها! از نارنج‌ها و شیطنت‌های الکساندریا تا حضور نسخه‌ی اصلی قهرمان‌های قصه در دنیای واقعی...

The Fall فیلمی است که دوست دارم چند بار دیگر با کسانی که دوست‌شان دارم ببینم.

برچسب‌ها:



  Comments:  ارسال یک نظر
<< Home

[ خانه| پست الكترونيك ]

انتشار الکترونیکی نوشته‌های این وبلاگ همراه لینک، و چاپ آنها تنها با اجازه‌ی نویسنده (ساسان م. ک. عاصی) مجاز است

Home
E-mail
Feed

دیوارپَرده

راهــــــــــرو

گوگل ریـــدر

پیوندها

جستار
فرزان سجودی
حضور خلوت انس
نویسش نقطه الف در نقطه الف
N.EHT.1927. ART
یادداشت‌های شیوا مقانلو در کازابلانکا
نقره‌ی اثیر
...آمدم، نبودید
یادداشت‌ها و چیزهای دیگر
تنهایی پر هياهو
Sir Hermes Marana the Great
A Man Called Old Fashion
شوخی روزگار
آفتاب پرست
لولیتا
سرزمین رویاها
وضعیت بینابینیت
راز
زن‌نوشت
سپینود
موسیقی آب گرم
میرزا پیکوفسکی
امشاسپندان
قصه‌های عامه پسند
Osmosis
کتاب‌های عامه‌پسند
کتاب‌خونه
اگنس
ماهی_سیاه_کوچولو
دفترهای سپید بی‌گناهی
درباره نشانه
LIthium
لحظه
رگبار
گل‌تن
حقایق درباره‌ی نازلی دختر آیدین
خرمگس خاتون
آدمهای خوب شهر
روز برمی‌آید
U2
لولیان
نوشته‌های اتوبوسی
Agrandissement
پیاده رو
Déjà Vu
فلسفه در اتاق خواب
ذهن سیال
دختر بودن
خودخویش‌نامه
زن نارنجی
1807
همشهری کاوه
غربتستان
دالان دل
برج شادی
لحظه‌هایی از بودن
آنکس که نداند
خودکار بی‌رنگ
شور
تفتستان
علیرضا معتمدی
ترانه‌ای در تاریکی
!همين كه هست
دنیای هیچ‌آلودِ من
گلاره و نارنج طلا
عاقلانه
داستانک‌های چوبی
مشعشع‌ نامه
مینیمال‌ها و طرح‌های رضآ نآظم
نگین
٤دیواری
صدف فراهانی
Frozen words
گلناز والا
ايزدبانو
الهه مهر
بیلی و من
روزمره
بانوی اردیبهشت
فلُّ‌سَفَه
دید هفتم
پاپریک
از مهتابی به كوچه تاريک
حبسیات
روایتی دیگر
راوی حکایت باقی
سوراخ تو دیوار
دندانهای تيز
نامه های جامانده
یادداشت‌های یک معترض

شعـــــر

نامه‌هایی به خودم
یداله رؤیایی
همین‌طوری نوزدهم
پاگرد
اتاقي از آن خود
...می‌خوام خودم باشم
کوتاه نوشته های من
من واقعی
Photo Haiku
کو
یادم تو را فراموش

ســایت‌ها

تغییر برای برابری
هزارتو
جن و پری
زنستان
آکادمی فانتزی
هنوز
هفتان
رادیو زمانه
بلاگ‌نیوز
بلاگچین
کارگاه
دیباچه
مجله‌ی شعر در هنر نویسش
هستیا
دوات
کتاب قرن

مـوسـیـقی

گفتگوی هارمونیک
BANG Classical
آرشه
هنر و موسیقی
My Reticence
Classic Cat
هرمس
مرکز موسیقی بتهوون
آوای باربد

عکاســــی

Masters of Photography
FanoosPhoto
Nazif Topçuoğlu
کسوف
یکی دیگه
نگین فیروزی

گالـــــری‌ها

Artchive
ژازه طباطبائی
آرون جاسینسکی
نگین احتسابیان
آزاده طاهائی
مکرمه قنبری
Chera na ...?

هنرکـــــــده‌ها

موزه هنرهای معاصر
خانه‌ی هنرمندان ایران
بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران

آرشـــــیو

December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
November 2009
January 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
December 2010
February 2011
June 2011
May 2012
June 2012
July 2012
October 2012
November 2012
April 2013
June 2013
July 2013
September 2013
April 2014
May 2014
June 2014
October 2014
December 2014
January 2015
February 2015
April 2015
May 2015
May 2017
June 2017

Counter