شبکـــه‌ی تارعنکـــبوتـــی رنگــین به روایت ســـاســـان م. ک. عــــاصـــی


۱۳۸۴ بهمن ۱۲, چهارشنبه

آشپزی تجربی: «املت پنیر»

آشپزی تجربی ( منظورم اختراع غذاهای جدید است، نه اینکه مثلا پختن قرمه‌سبزی از طریق شهود!) یکی از لذت‌بخش‌ترین کارهائی‌ست که شناخته‌ام. بگذریم از اینکه همین تجربهٔ لذت‌بخش معمولا باعث می‌شود آشپزخانه را منفجر کنم و سه چهار ساعت ظرف شستن را برای خودم به ارمغان بیاورم.

اختراع خوراکی‌های جدید برای آدمی با یک متر و هشتاد و خرده‌ای سانتی‌متر قد و تقریبا بر اساس آخرین اطلاعات 65 کیلو وزن شاید کار چندان مناسبی به نظر نرسد (اعتراف می‌کنم که آشپزهای لاغر مردنی اشتهای آدم را کور می‌کنند!) با این‌حال تمام نظرات و اعترافات از این دست نمی‌توانند حتی ذره‌ای از هیجان‌انگیزی کشف یک ترکیب تازه و تماشای چهره سوژه‌های بخت‌برگشته مورد آزمایش! کم کنند.

به‌هرحال چون فکر می‌کردم ممکن است روزی استعداد آشپزی‌ام! در طوفان زمان به دست فراموشی سپرده شده و تباه شود، فکر کردم شاید بد نباشد گهگاه اگر وقت و حوصله‌ای بود بعضی اختراعاتم را اینجا ثبت کنم تا حداقل اگر به عنوان ادیسون ایرانی! هم مشهور نشدم، حال غبار فراموشی و زمان را برای چند روز هم که شده ابری کرده باشم!

بروم سر چیزی شبیه اصل مطلب... راستش تا به‌حال فقط سه تا از خوراکی‌های اختراعی‌ام با اقبال عمومی! مواجه شده‌اند. سالاد پست‌مدرن (که سرشار است از لینک‌های بیناغذائی به سالاد شیرازی و سالاد فصل! و یک سالاد باز به حساب می‌آید./ جدای از شوخی، درباره اسمش باید بگویم، واقعا ربطی به اندیشه پست‌مدرن ندارد. در اصل برای شوخی با دوستی که تعاریف عجیب و غریب و حیرت‌انگیزی درباره این موضوع اختراع می‌کرد، این نام را انتخاب کردم.) کیک سوسیس (که تقریبا خاصیت سه تا نان بربری را دارد و سه‌چهار تکه‌اش می‌تواند یک هیولا را سیر کند) و سس مخصوص سالاد میوه‌ام(که فقط بعد از مرگم فرمولش را لو می‌دهم!). البته باید اعتراف کنم امکان دارد هر کدام از این غذاها پیش از این توسط دیگران اختراع شده باشند. با این‌حال چون از آن دست افرادی هستم که دلشان به شدت برای دومین مخترع فراموش‌شده تلفن که بنابر شنیده‌ها (افسانه یا واقعیت!) تنها چند دقیقه بعد از گراهام بل می‌خواسته تلفنش را به ثبت برساند می‌سوزد، از رو نمی‌روم!

خب! به‌هرحال این‌بار قصد ندارم روش تهیه هیچ‌کدام از اینها را بنویسم. راستش، برای امشب فکر کردم شاید «املت پنیر» مناسب‌تر باشد.(این غذا را هم نمی‌دانم پیش از این اختراع شده یا نه. اما چون هیچ‌جای دیگر ندیده‌امش شک ندارم هنوز روش خودم از همه بهتر است!)

و حالا این شما و این املت پنیر:

مواد لازم: تخم مرغ/ پنیر/ کره/ شوید یا سبزی خشک‌شده دلخواه‌تان/ ادویه مورد علاقه‌تان یا ادویه مورد علاقهٔ من یعنی آویشن! (مقدار هر کدام را خودتان دلی تشخیص بدهید. راستش به یاد ندارم حتی یک‌بار هم به مقدار مواد مورد استفاده توجه کرده باشم. پیشنهاد من این است: بچشید، هر وقت خوشمزه شده بود، حتما همه‌چیز کافی‌ست!)

طرز تهیه:

1- ماهیتابه را روی شعله بسیار کم قرار دهید و کمی که گرم شد پنیر سفید معمولی (یا حتی پنیر تبریزی. خودم پنیر فتا استفاده می‌کنم که راحت‌تر له می‌شود) را بیاندازید داخل ماهیتابه و با قاشق یا چنگال آرام آرام لهش کنید تا مثل کرهٔ گرم، نرم شود.

2- کمی که پنیرتان نرم شد، کره را هم به آن اضافه کنید. (مواظب باشید که خیلی زود کره را داخل ماهیتابه نگذارید و حرارت را هم زیاد بالا نبرید. چون ممکن است کره قهوه‌ای شود و طعم غذا را برگرداند. البته شاید هم خوشمزه شد!)

3- پنیر که کاملا نرم شد، تخم مرغ‌ها را هم به آن اضافه کنید (بدون هیچ عملیات خاصی؛ مثل نیمروی معمولی! اگر بلد بودید با یک دست بشکنید که از شعبده‌بازی هم لذت ببرید!).

4- تند تند تخم‌مرغ‌ و پنیر را هم بزنید که قبل از سفت شدن، کاملا با هم مخلوط شوند (از اینجا به بعد سرعت عمل خیلی مهم است. حتی می‌توانید از دستیار استفاده کنید!)

5- سبزی خشک‌تان را ( که حتما پیش از شروع طبخ حسابی پودرش کرده‌اید) همراه ادویه منتخب به مخلوط داخل ماهیتابه، پیش از سفت شدن اضافه کنید.

6- تا سفت شدن کامل تخم‌مرغ‌ها هم‌زدن فراموش نشود!

7- وقتی املت سفت شد، اسمش می‌شود املت پخته شده یا املت پنیر!

توصیه ایمنی: گاز را خاموش کنید!

توصیه آرتیستی: یک ظرف قشنگ بردارید و املت را داخلش بریزید و با سبزی خشک و گوجه‌فرنگی یا هر چیزی که دل‌تان خواست تزئینش کنید.

توصیه ایمنی 2: اگر خیلی گرسنه هستید، بی‌خیال این کارها شوید (البته منظورم خاموش کردن گاز نیست!)

با هر نانی که دل‌تان خواست می‌توانید این غذا را تنهائی یا همراه عزیزان‌تان نوش‌جان کنید (این را از برنامه‌های آشپزی یادگرفته بودم!)

توصیه سرآشپز: این املت و هر نوع املت دیگر را همراه چائی شیرین به شدت پیشنهاد می‌کنم!

خب! امیدوارم اگر امتحان کردید خوش‌تان بیاید.

اگر هم کسی را می‌شناسید که پیش از این املت پنیر اختراع کرده است، سپاسگزار خواهم شد من را از گمراهی نجات بدهید!

پیشنهاد می‌کنم بخوانید حتما:

سوراخ تو دیوار:

برخوردهای کوتاه: در امتداد تونلی روشن

دست‌مریزاد مهدی عزیز!

حتما خواندن این مقاله را هم پیشنهاد می‌کنم:

هستیا:

چگونه می‌توانیم به دوستان خشونت دیده‌مان کمک کنیم؟



  Comments:  ارسال یک نظر
<< Home

[ خانه| پست الكترونيك ]

انتشار الکترونیکی نوشته‌های این وبلاگ همراه لینک، و چاپ آنها تنها با اجازه‌ی نویسنده (ساسان م. ک. عاصی) مجاز است

Home
E-mail
Feed

دیوارپَرده

راهــــــــــرو

گوگل ریـــدر

پیوندها

جستار
فرزان سجودی
حضور خلوت انس
نویسش نقطه الف در نقطه الف
N.EHT.1927. ART
یادداشت‌های شیوا مقانلو در کازابلانکا
نقره‌ی اثیر
...آمدم، نبودید
یادداشت‌ها و چیزهای دیگر
تنهایی پر هياهو
Sir Hermes Marana the Great
A Man Called Old Fashion
شوخی روزگار
آفتاب پرست
لولیتا
سرزمین رویاها
وضعیت بینابینیت
راز
زن‌نوشت
سپینود
موسیقی آب گرم
میرزا پیکوفسکی
امشاسپندان
قصه‌های عامه پسند
Osmosis
کتاب‌های عامه‌پسند
کتاب‌خونه
اگنس
ماهی_سیاه_کوچولو
دفترهای سپید بی‌گناهی
درباره نشانه
LIthium
لحظه
رگبار
گل‌تن
حقایق درباره‌ی نازلی دختر آیدین
خرمگس خاتون
آدمهای خوب شهر
روز برمی‌آید
U2
لولیان
نوشته‌های اتوبوسی
Agrandissement
پیاده رو
Déjà Vu
فلسفه در اتاق خواب
ذهن سیال
دختر بودن
خودخویش‌نامه
زن نارنجی
1807
همشهری کاوه
غربتستان
دالان دل
برج شادی
لحظه‌هایی از بودن
آنکس که نداند
خودکار بی‌رنگ
شور
تفتستان
علیرضا معتمدی
ترانه‌ای در تاریکی
!همين كه هست
دنیای هیچ‌آلودِ من
گلاره و نارنج طلا
عاقلانه
داستانک‌های چوبی
مشعشع‌ نامه
مینیمال‌ها و طرح‌های رضآ نآظم
نگین
٤دیواری
صدف فراهانی
Frozen words
گلناز والا
ايزدبانو
الهه مهر
بیلی و من
روزمره
بانوی اردیبهشت
فلُّ‌سَفَه
دید هفتم
پاپریک
از مهتابی به كوچه تاريک
حبسیات
روایتی دیگر
راوی حکایت باقی
سوراخ تو دیوار
دندانهای تيز
نامه های جامانده
یادداشت‌های یک معترض

شعـــــر

نامه‌هایی به خودم
یداله رؤیایی
همین‌طوری نوزدهم
پاگرد
اتاقي از آن خود
...می‌خوام خودم باشم
کوتاه نوشته های من
من واقعی
Photo Haiku
کو
یادم تو را فراموش

ســایت‌ها

تغییر برای برابری
هزارتو
جن و پری
زنستان
آکادمی فانتزی
هنوز
هفتان
رادیو زمانه
بلاگ‌نیوز
بلاگچین
کارگاه
دیباچه
مجله‌ی شعر در هنر نویسش
هستیا
دوات
کتاب قرن

مـوسـیـقی

گفتگوی هارمونیک
BANG Classical
آرشه
هنر و موسیقی
My Reticence
Classic Cat
هرمس
مرکز موسیقی بتهوون
آوای باربد

عکاســــی

Masters of Photography
FanoosPhoto
Nazif Topçuoğlu
کسوف
یکی دیگه
نگین فیروزی

گالـــــری‌ها

Artchive
ژازه طباطبائی
آرون جاسینسکی
نگین احتسابیان
آزاده طاهائی
مکرمه قنبری
Chera na ...?

هنرکـــــــده‌ها

موزه هنرهای معاصر
خانه‌ی هنرمندان ایران
بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران

آرشـــــیو

December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
November 2009
January 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
December 2010
February 2011
June 2011
May 2012
June 2012
July 2012
October 2012
November 2012
April 2013
June 2013
July 2013
September 2013
April 2014
May 2014
June 2014
October 2014
December 2014
January 2015
February 2015
April 2015
May 2015
May 2017
June 2017
September 2017

Counter