شبکـــه‌ی تارعنکـــبوتـــی رنگــین به روایت ســـاســـان م. ک. عــــاصـــی


۱۳۸۴ خرداد ۹, دوشنبه

مهربان يعنی نگاهبان آتش

نه! هنوز آن‌قدر ساده‌دل نشده‌ام که فکر کنم سياستمداری می‌آيد و به سوالات داخل يک وبلاگ کم‌خواننده پاسخ می‌دهد. اين از خواص سياست است که تا جايی احساس خطر پيش نيايد، نه حالت دفاعی می‌گيرد و نه پاسخگو می‌شود.

هر سیاستمداری در هر نظامی از همین اصول پیروی می‌کند. در همان نامه هم مستقیما اشاره کرده بودم.

ریشه مشکل در نظام مردسالار است. ریشه در تاریخ مردانه، مذهب مردانه، دانش مردانه، نگاه مردانه، خشونت مردانه و هر چیزی است که از روز تکه تکه شدن بشر برای زایش چیزی به نام قدرت و سروری پا به عرصه وجود گذاشت.

اما هنوز بر سر حرف خودم هستم. اگر اتفاقات عجیب و غریبی نیفتد که خشم را سرریز کند، هنوز و تا آخر با هر مسیری به سوی آزادی، که کمترین خشونت را در خود داشته باشد موافق خواهم بود. برای رسیدن به ایرانی آزاد اول باید به ایرانی دموکرات رسید.

برای آزاد شدن بشر از بند اسارت، اول باید از بند قدرت و تبعیض رها شد.

سالهای سال پیش میرزاده عشقی معتقد بود دموکراسی به درد ایران نمی‌خورد. معتقدم میرزاده عشقی کمی تند رفته بود.(که البته همین تندروی‌اش هم من را به اندیشه او علاقه‌مند کرده، اما این علاقه دلیل بر هم مسیر بودن با او نیست. ذاتا آدم تندرویی هستم. اما تندروی با پاهای خودم... حاضر نیستم بهای تندروی من را پاهای دیگران بپردازند... کسی چون میرزاده و میرزاده‌ها و هزارن تن بزرگتر از من نیز بهای گامهایشان را با پاهای خود پرداختند ) شاید بهتر بود میرزاده صریح‌تر می‌گفت مردم ایران آمادگی پذیرش دموکراسی را ندارند.

گرچه امروز و هنوز نمی‌توان گفت که این آمادگی پذیرش در بطن جامعه پدید آمده... هنوز به خیلی افراد باید توضیح داد که پایت را از توی چشم من بیرون بیاور و جواب شنید که من آزادم هرچه خواستم بکنم و باید توضیح داد، تو آزادی ولی آزادی با ولنگاری فرق دارد و من هم حق و حقوق و محدوده‌ای دارم که تو ملزم به رعایتش هستی...

با تمام این احوال، امروز می‌توان تقریبا مطمئن بود که خواست دموکراسی و آزادی در هر گوشه و کناری دیده می‌شود. و خواست گام اول است و پیش درآمد پذیرش...

امروز آزادی خواست بسیاری از افراد شده و ما هم داریم کم‌کم (حداقل در محیطهای دوستانه و شخصی‌مان) تلاش می‌کنیم برای آزمون دموکراسی دادن و دموکرات بودن...

هنوز هستند کسانی که در عین فریاد دموکرات بودن ساده‌ترین حقوق همنوعان خود را پایمال می‌کنند. اما همین که نام دموکراسی را شنیده‌اند خودش جای امیدی باقی می‌گذارد.

حتی وحشی‌ترین انسانها، نزدیکترشان به حیوان، این بخت را دارند که انسانیت را فرابگیرند.

راز این فراگیری مهر و صبر است.

تولستوی می‌گوید:

صبر و زمان

قویترین جنگاوران هستند.

به این جمله تولستوی مهر را هم اگر اضافه کنیم، به زعم من چه بسیار زیباتر و کاملتر خواهد شد.

پدر بزرگوار یکی از دوستانم در جواب فرزند ده ساله‌اش که پرسید مهربان یعنی چه این پاسخ زیبا را داد:

مهربان یعنی نگاهبان آتش

و این آتش نه آتش خشم، که آتش عشق به انسان و هستی و انسانیت است.

از این روست که امروز حاضرم بسیاری از کینه‌هایم، بسیاری از حقوق پایمال شده‌ام و بسیاری از اصولم را زیر پا بگذارم و تن به کاری بدهم که گمان دارم می‌تواند برای اطرفیانم و انسانهای هموطنم مهربانانه‌تر باشد.

حاضر نیستم تن به بحرانی بدهم که ممکن است در انتهایش دشنه‌ای در انتظار سینه دوستی باشد.

و پیشاپیش بگویم: وای به روزی که این مسیر مدعی صلح و دوستی دشنه‌ای از آستین بیرون بیاورد.

پیشنهادم این است: بیایید گام به گام پیش برویم.

سالهاست که دورخیز می‌کنیم برای پریدن از این دره، ولی هنوز توان پریدن نداریم. و آنچه نصیبمان می‌شود در انتها، تنها یک پسرفت است.

امیدم آن است که شاید بتوان کنار دره رفت و رفت تا به پلی رسید.

امیدم این است که برادرزاده‌های کوچکم و همه کوچولوهای خندان و آرام در پی تلاش بی‌دریغ ما و مادران و پدرانشان بتوانند جوانی‌ ِ آرام و آزادی داشته باشند.

امیدم این است که هر چه سخت و هر چه دیریاب، اما بالاخره یک روز، بدون خشونت و بدون جنگ و بدون خون، طوفان تغییرات وزیدن بگیرد.

این چند خط از ترانه زیبای «باد دگرگونی» گروه «اسکورپیونز» را بسیار دوست دارم:

the future's in the air

i can feel it everywhere

blowing whit the wind of change

take me to the magic of the moment

on a glory night

where the children of tomorrow dream away

in the wind of change

احتمالا با چنین ترجمه‌ای:

آینده در آسمان است

می توانم آن را در همه جا احساس کنم

که می‌وزد با باد دگرگونی

مرا ببر به جادوی زمان

در شبی باشکوه

جایی که کودکان فردا رویایش را می‌بینند

در باد دگرگونی

واین آروزی من، نه از سر هراس و نه از سر ناامیدی،‌که تماما برخاسته از خشمی آرام است که در حسرت آزادی گم گشته‌ام دارم...

و این صلح که می‌خواهم نه در پی اطاعتی بره‌وار، که همراه هم‌مه نرم جویباریست که می‌شوید و می‌برد و سوراخ‌ می‌کند...

نه تسلیم را طالبم و نه جنگ...

آنچه می‌خواهم آزادی و عدالت است...

پس جنگی با کسی ندارم،‌چرا که حق مسلم خود را طلب می‌کنم.

و کسی اگر در برابر این خواست انسانی بایستد، نه مشت و نه فریاد، که گامی محکم و پس‌زدنی بی‌تردید در انتظارش خواهد بود.

و تسلیم هم نخواهم شد تا زمانی که انسان باشم.

تمام اینها نه فقط حرفهای من،‌که حرف دوستانم نیز هست.

کسانی که می‌دانند و ایمان دارند آزادی با خون به دست نمی‌آید.

کسانی که می‌دانند و ایمان دارند کبوتر صلح شاخه زیتون به لب دارد و نه مسلسل...

و کیست که نداند ددصفتان و دیو سیرتان سلاحی جز مرگ ندارند...

همین است که راه آزادی را دشوار کرده...

و به شرافت انسان سوگند که آزادی ساده‌یاب نیست... که گوهری گرامی‌تر از آزادی و شرافت انسان وجود ندارد.

آن نامه اتمام حجت من بود با خودم و تنها کاندیدایی که از حقوق بشر گفت و من قصد دارم با انتخابش به او فرصت تحقق وعده‌هایش را بدهم.

من حتی یگ گام از خواسته‌هایم پس نخواهم نشست.

اسلحه من نیز تنها، کلام است و مهر به تمام انسانها...

خواستم با او گفته باشم که فراموش نکند به خاطر چه چیزهایی حرفهایش را پذیرفتم.

نه جنگ و نه تسلیم...

تا روزی که آزادی نور زیبایش را بر چهره‌هامان بتاباند و تیرگی شوم بی‌عدالتی و تبعیض تا ابد رخت بربندد از خانه‌هامان...

حتی اگر آن روز نباشم.

حالا دوست همیشه عزیز... که من را رفیق نیمه‌راه خواندی...

پاسخت را دریافتی؟

من آزادی را می‌خواهم. اما تنها به قیمت جان خودم، نه به قیمت جان کسی که از سر درد فریاد می‌کشد و پنجه شومی راه گلویش را می‌بندد.

من آزادی را می‌خواهم، اما نه با خشم و نه با خون و نه با زور...

من آزادی را از کبوتر آشتی می خواهم.

برشت را به یاد بیاور:

نیک اگاهیم

که نفرت داشتن

از فرومایه‌گی حتا

رخساره‌ی ما را زشت می‌کند.

نیک آگاهیم

که خشم گرفتن

بر بیدادگری حتا

صدای ما را خشن می‌کند.

و نمی خواهم همچون او، روزی زمزمه کنم:

دریغا!

ما که زمین را آماده مهربانی می‌خواستیم کرد

خود

مهربان شدن

نتوانستیم!

نه! من طالب مرگ نیستم. و با تمام وجود از بیداد و تبعیض نفرت دارم. و تنها از این بزرگترین نفرتها نفرت دارم.

باری... جواب دیو بی‌عدالتی را با دیوصفتی نمی‌خواهم بدهم. بیا شیشه عمرش را به دست آوریم.

شیشه عمر او همدلی و آزادمنشی ماست.

شیشه عمر او لبخند ماست.

و او جز آن نمی‌خواهد که ما خشم برگیریم و همچون خودش خون بریزیم.

و بی‌عدالتیست که از میدان خشم ما پیروز به در خواهد آمد. چه ما پیروز شویم و چه آنها...

بی‌عدالتی هم همچون آزادی متعلق به کسی نیست. هر که نامهربان‌تر باشد بی‌عدالتی از آن اوست.

بیا این شوم بی‌عدالتی را از خودمان ناامید کنیم.

راهی دیگر...

من یک بار دیگر این مسیر را انتخاب می‌کنم.

فرصتی می‌دهم به عنوان یک فرد از هزاران، تا بار دیگر تلاشی شود برای آزادی و دموکراسی...

این بار تلاش من و تلاش تو و تلاش آنها...

شاید ما شدیم...

شاید آزادی حتی به روح بی‌عدالتی هم تابید و روشنش کرد.

بگذار همین جا تمام کنم این نوشته را...

خواستم به تو هم بگویم، هنوز همراهت و هم‌عقیده‌ات هستم. راهی را گزیده‌ام که با راه تو تفاوت دارد. من هنوز به گام به گام رفتن تا آزادی اعتقاد دارم.

سفر ده هزار فرسنگی با گام اول آغاز می‌شود.

به شرطی که هیچ گاه فراموش نکنم و نکنی و نکنیم، از کجا آغاز کردیم و به سوی چه می‌خواستیم برویم.

آزادی برای تمام انسانها...

به شرطی که آنها هم فراموش نکنند.



  Comments:  ارسال یک نظر
<< Home

[ خانه| پست الكترونيك ]

انتشار الکترونیکی نوشته‌های این وبلاگ همراه لینک، و چاپ آنها تنها با اجازه‌ی نویسنده (ساسان م. ک. عاصی) مجاز است

Home
E-mail
Feed

دیوارپَرده

راهــــــــــرو

گوگل ریـــدر

پیوندها

جستار
فرزان سجودی
حضور خلوت انس
نویسش نقطه الف در نقطه الف
N.EHT.1927. ART
یادداشت‌های شیوا مقانلو در کازابلانکا
نقره‌ی اثیر
...آمدم، نبودید
یادداشت‌ها و چیزهای دیگر
تنهایی پر هياهو
Sir Hermes Marana the Great
A Man Called Old Fashion
شوخی روزگار
آفتاب پرست
لولیتا
سرزمین رویاها
وضعیت بینابینیت
راز
زن‌نوشت
سپینود
موسیقی آب گرم
میرزا پیکوفسکی
امشاسپندان
قصه‌های عامه پسند
Osmosis
کتاب‌های عامه‌پسند
کتاب‌خونه
اگنس
ماهی_سیاه_کوچولو
دفترهای سپید بی‌گناهی
درباره نشانه
LIthium
لحظه
رگبار
گل‌تن
حقایق درباره‌ی نازلی دختر آیدین
خرمگس خاتون
آدمهای خوب شهر
روز برمی‌آید
U2
لولیان
نوشته‌های اتوبوسی
Agrandissement
پیاده رو
Déjà Vu
فلسفه در اتاق خواب
ذهن سیال
دختر بودن
خودخویش‌نامه
زن نارنجی
1807
همشهری کاوه
غربتستان
دالان دل
برج شادی
لحظه‌هایی از بودن
آنکس که نداند
خودکار بی‌رنگ
شور
تفتستان
علیرضا معتمدی
ترانه‌ای در تاریکی
!همين كه هست
دنیای هیچ‌آلودِ من
گلاره و نارنج طلا
عاقلانه
داستانک‌های چوبی
مشعشع‌ نامه
مینیمال‌ها و طرح‌های رضآ نآظم
نگین
٤دیواری
صدف فراهانی
Frozen words
گلناز والا
ايزدبانو
الهه مهر
بیلی و من
روزمره
بانوی اردیبهشت
فلُّ‌سَفَه
دید هفتم
پاپریک
از مهتابی به كوچه تاريک
حبسیات
روایتی دیگر
راوی حکایت باقی
سوراخ تو دیوار
دندانهای تيز
نامه های جامانده
یادداشت‌های یک معترض

شعـــــر

نامه‌هایی به خودم
یداله رؤیایی
همین‌طوری نوزدهم
پاگرد
اتاقي از آن خود
...می‌خوام خودم باشم
کوتاه نوشته های من
من واقعی
Photo Haiku
کو
یادم تو را فراموش

ســایت‌ها

تغییر برای برابری
هزارتو
جن و پری
زنستان
آکادمی فانتزی
هنوز
هفتان
رادیو زمانه
بلاگ‌نیوز
بلاگچین
کارگاه
دیباچه
مجله‌ی شعر در هنر نویسش
هستیا
دوات
کتاب قرن

مـوسـیـقی

گفتگوی هارمونیک
BANG Classical
آرشه
هنر و موسیقی
My Reticence
Classic Cat
هرمس
مرکز موسیقی بتهوون
آوای باربد

عکاســــی

Masters of Photography
FanoosPhoto
Nazif Topçuoğlu
کسوف
یکی دیگه
نگین فیروزی

گالـــــری‌ها

Artchive
ژازه طباطبائی
آرون جاسینسکی
نگین احتسابیان
آزاده طاهائی
مکرمه قنبری
Chera na ...?

هنرکـــــــده‌ها

موزه هنرهای معاصر
خانه‌ی هنرمندان ایران
بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران

آرشـــــیو

December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
November 2009
January 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
December 2010
February 2011
June 2011
May 2012
June 2012
July 2012
October 2012
November 2012
April 2013
June 2013
July 2013
September 2013
April 2014
May 2014
June 2014
October 2014
December 2014
January 2015
February 2015
April 2015
May 2015
May 2017
June 2017
September 2017

Counter