شبکـــه‌ی تارعنکـــبوتـــی رنگــین به روایت ســـاســـان م. ک. عــــاصـــی


۱۳۸۳ دی ۱۳, یکشنبه


از همه پنهونه ، از شما چه پنهون ، کم کَمَک و نم نمک دارم حوصله نوشتن وبلاگ رو از دست می دم ... نشونه اش هم همین که جمله هام شل و ول شدن ... و این اصلا نشونه خوبی نیست ... گرچه نشونه بدی هم نیست ... حتما می پرسید چرا ؟... اگر هم نمی پرسید چندان مهم نیست...چون به هر حال اومدم که همین رو بنویسم...

دلایل زیادند...دلیل اولش اینه که در حال حاضر ۲ ساعت تمومه که آداجیوی آلبینونی داره به طور مداوم تو اتاق من خودشو به در و دیوار می کوبه ... انصافا اگه یه آدم سالم هم تو یه روز ۲ ساعت بی وقفه به آداجیوی آلبینونی گوش بده ، تمام تنش اگه کهیر نزنه ، جوونه می زنه ... من نمی دونم اون پدر بیامرز ( منظورم حضرت آلبینونیه که البته خودش هم بیامرز شده ) وقتی داشته این قطعه رو می ساخته چه بلایی سرش اومده بوده ( در ضمن...همین جا از تمام موسیقی شناسان طلب یاری دارم ... این آداجیو مربوط به کدوم اثر آلبینونیه؟... همین جوری محض تفنن یه آداجیو نوشته یا وسط یه کنسرتویی ، سمفونی ای ، چیزی بوده؟) بله ... گفتم نمی دونم خودش چه حالی داشته ، ولی می دونم خود من هر وقت این قطعه رو گوش می کنم نه تنها حالم بده ، بلکه بدتر هم میشه ... خوب ... این دلیل اول ...

حالا چرا حالم بده و دیگه دارم حوصله وبلاگ نوشتن رو از دست می دم ...

دلیل دوم و سوم واقعا شخصیه ... دلایل دیگه اش...

شما خودتون قضاوت بکنین... بنده می شینم نیم ساعت تمام عمل شنیع تایپ کردن با چهار انگشت رو انجام می دم ، بعد می رم مطلب رو می ذارم تو وبلاگ و بعد ... بی بی دی با بی دی بو!

مطلب می پره ! به همین سادگی ... سایت مطلب رو غیب می کنه... حالا کجا ظاهرش می کنه من نمی دونم ... تو وبلاگ من که نیست ... از اون طرف یه شب پا می شم برم وبلاگمو چک کنم .. می بینم دِ بیا... به جای وبلاگ من یه وبلاگ باز می شه به اسم "بچه خوشگل "... با حماقت تمام می شینم می خونمش... و چشمتون روز بد نبینه ، تمام اصول اخلاقی لک وپیسم که زیر سوال می ره هیچ ... بلکه تا دو روز روم نمی شه تو چشم خودم نیگا کنم... امیدوارم هیچ وقت کنجکاو نشین و نرین این وبلاگ بر اساس اصول خودش محترم رو بخونین... ولی اگه کنجکاو شدین ، قید هر گونه شرم و حیا رو بزنین... البته قبول دارم...دنیا عوض شده ... باید دید مدرن داشته باشم نسبت به مسائل جنسی ... اصلا کی به کیه؟... با عرض شرمندگی تو مدلهای جدیدش حیوونهای قلعه حیوانات هم در امان نیستند.. بله... اما چه کنم که من اُمل و عقب مونده و فناتیکم... هنوز چشمم به اخلاقیات گرد و غبار گرفته حضرت کانته ... چه کنم؟ شما بگین؟... کسی به من یاد نداده که چاک قلم رو بکشم هر مزخرفی دلم خواست ، همین جوری محض صفای دل بنویسم و بذارم ملت بخونن دلشون رو جلا بدن ... نه ... من اینجوریشو دیگه نیستم ... نه که ادعای ادب و اخلاق بکنم .. خیر!... اتفاقا تو مجموعه "دامبولی " اونقدر مزخرف نوشتم که یکی دو تا از دوستام رسما به این همه " بی پردگی و بی ادبی و زیر پا گذاشتن اصول اخلاق و ادب " اعتراض کردن... اما برای خودم دلیل داشتم ... شما بگین... آدم می تونه یه راپسودی برای تهران بنویسه و توش این چیز هایی که دوستان عزیز من اشاره کردن نباشه؟...

به هر حال خیر سرم برای خودم دلیل دارم و در ضمن ننشستم یه کاره خاطرات لجنبار خودم و دیگران رو از هر گونه گند کاری بنویسم... و نکته جالب اینجاس که فلان وبلاگ که توش یه بار به فلان عمل یا شخص اعتراض شده فیلتر می شه ، اما وبلاگ مذکور و امثالهم ، سر و مر و گنده هر روز آپدیت می شن...

ماجرا البته به همین جا ختم نمی شه ... بعد از وبلاگ خودم ، گفتم برم نوشته های دیگر دوستان و سروران رو بخونم ... اما دیدم که بله ... کار از خرک در رفته ... تمام وبلاگهای عزیز به همون وبلاگ مذکور ختم می شن... و این در پرشین بلاگ بود... مشکل گریبانگیر وبلاگهای "بلاگ اسپات" و "بلاگ اسکای " هم شده بود... گرچه مشکل عزیز برای اون سایتها سرنوشت مودبانه تری رقم زده بود...

تمام این دردسرها رو بذارین کنار تلاشهای چند ساعته برای مطلب جدید گذاشتن .... ویران شدن قالبها ... و عدم توانایی ذخیره کردن...

خوب...آدم سالمش هم اینجور وقتا حق داره کهیر بزنه ... یه کهیر سبز درست وسط پیشونی... و تازه ای کاش حداقل خواننده داشتم !( البته هنوز عقده ای نشدم... چون انصافا تا به حال چند نفر از دوستان و اساتید گرامی ام لطف کرده ان و نه تنها وبلاگ من رو خوندن بلکه از طریق یادداشتها و تلفن نظر لطفشون رو به من رسوندند...)

اینها البته مشکلات اینتر نتی بود که ماجرای هک شدنم و هزینه بیچاره کننده کارت اینتر نت و سرعت پایین سرورها و ویروسهای عجیب و غریب ( که فعلا به کمک چند تا آنتی ویروس دوست داشتنی شرشون کمتر شده ) ازشون حذف شده بود...

ای کاش می تونستم کمی هم از مشکلات غیر مجازی براتون بگم ... ولی می دونم نه شما حوصله شنیدن درد دلهای یه پسرهء هاف هافو رو دارین و نه خود این پسرهء هاف هافو حوصله درد دل کردن داره ...

آخر سر .... لطفا اعتراض نکنین که چقدر غر می زنم ... چون در همان دو سه یاد داشت اولم پیش آگاهی داده بودم که بنده به شدت غر غرو ام... می گین چی کار کنم؟... تو دنیای واقعی که بیست و چهار ساعت مشغول گرفتن ژستهای شاد! و تحویل دادن لبخندهای ابلهانه ام ... تو دنیای مجازی حق ندارم چار کلام غر بزنم؟... اصلا می خوام یکی به من بگه چرا گوشکوب قلمبه اس؟

( در ضمن.. لطفا یکی به اون سوالم در مورد آلبینونی لطف کنه و جواب بده... از قبل البته گفته باشم...یک در دنیا و هر چند تا دلش خواست در آخرت ثواب داره... حسابش با من که نیست...)



  Comments:  ارسال یک نظر
<< Home

[ خانه| پست الكترونيك ]

انتشار الکترونیکی نوشته‌های این وبلاگ همراه لینک، و چاپ آنها تنها با اجازه‌ی نویسنده (ساسان م. ک. عاصی) مجاز است

Home
E-mail
Feed

دیوارپَرده

راهــــــــــرو

گوگل ریـــدر

پیوندها

جستار
فرزان سجودی
حضور خلوت انس
نویسش نقطه الف در نقطه الف
N.EHT.1927. ART
یادداشت‌های شیوا مقانلو در کازابلانکا
نقره‌ی اثیر
...آمدم، نبودید
یادداشت‌ها و چیزهای دیگر
تنهایی پر هياهو
Sir Hermes Marana the Great
A Man Called Old Fashion
شوخی روزگار
آفتاب پرست
لولیتا
سرزمین رویاها
وضعیت بینابینیت
راز
زن‌نوشت
سپینود
موسیقی آب گرم
میرزا پیکوفسکی
امشاسپندان
قصه‌های عامه پسند
Osmosis
کتاب‌های عامه‌پسند
کتاب‌خونه
اگنس
ماهی_سیاه_کوچولو
دفترهای سپید بی‌گناهی
درباره نشانه
LIthium
لحظه
رگبار
گل‌تن
حقایق درباره‌ی نازلی دختر آیدین
خرمگس خاتون
آدمهای خوب شهر
روز برمی‌آید
U2
لولیان
نوشته‌های اتوبوسی
Agrandissement
پیاده رو
Déjà Vu
فلسفه در اتاق خواب
ذهن سیال
دختر بودن
خودخویش‌نامه
زن نارنجی
1807
همشهری کاوه
غربتستان
دالان دل
برج شادی
لحظه‌هایی از بودن
آنکس که نداند
خودکار بی‌رنگ
شور
تفتستان
علیرضا معتمدی
ترانه‌ای در تاریکی
!همين كه هست
دنیای هیچ‌آلودِ من
گلاره و نارنج طلا
عاقلانه
داستانک‌های چوبی
مشعشع‌ نامه
مینیمال‌ها و طرح‌های رضآ نآظم
نگین
٤دیواری
صدف فراهانی
Frozen words
گلناز والا
ايزدبانو
الهه مهر
بیلی و من
روزمره
بانوی اردیبهشت
فلُّ‌سَفَه
دید هفتم
پاپریک
از مهتابی به كوچه تاريک
حبسیات
روایتی دیگر
راوی حکایت باقی
سوراخ تو دیوار
دندانهای تيز
نامه های جامانده
یادداشت‌های یک معترض

شعـــــر

نامه‌هایی به خودم
یداله رؤیایی
همین‌طوری نوزدهم
پاگرد
اتاقي از آن خود
...می‌خوام خودم باشم
کوتاه نوشته های من
من واقعی
Photo Haiku
کو
یادم تو را فراموش

ســایت‌ها

تغییر برای برابری
هزارتو
جن و پری
زنستان
آکادمی فانتزی
هنوز
هفتان
رادیو زمانه
بلاگ‌نیوز
بلاگچین
کارگاه
دیباچه
مجله‌ی شعر در هنر نویسش
هستیا
دوات
کتاب قرن

مـوسـیـقی

گفتگوی هارمونیک
BANG Classical
آرشه
هنر و موسیقی
My Reticence
Classic Cat
هرمس
مرکز موسیقی بتهوون
آوای باربد

عکاســــی

Masters of Photography
FanoosPhoto
Nazif Topçuoğlu
کسوف
یکی دیگه
نگین فیروزی

گالـــــری‌ها

Artchive
ژازه طباطبائی
آرون جاسینسکی
نگین احتسابیان
آزاده طاهائی
مکرمه قنبری
Chera na ...?

هنرکـــــــده‌ها

موزه هنرهای معاصر
خانه‌ی هنرمندان ایران
بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران

آرشـــــیو

December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
November 2009
January 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
December 2010
February 2011
June 2011
May 2012
June 2012
July 2012
October 2012
November 2012
April 2013
June 2013
July 2013
September 2013
April 2014
May 2014
June 2014
October 2014
December 2014
January 2015
February 2015
April 2015
May 2015
May 2017
June 2017
September 2017

Counter